اینترنت از پنجشنبه شب، یعنی شب 18 دی مسدود شد، امکان برقراری تماس و پیامک هم به شدت محدود شد و سپس پیام رسان های داخلی هم از کار افتاند.
این عجیب ترین تصویری است که تا به حال برای یکی از نوشته هایم میگذارم. خودِ بی انگیزه ام.
از دیروز به ذهنم آمد احتمالا “تنها” راه ارتباطی اکنونِ من با افرادی خارج از دایره نزدیکانم؛ همین وبسایت باشد که هنوز مسدود نگردیده است.
چه میزان احتمال این وجود دارد که کسی به سرش بزند “alirezapeer.ir” را وارد کرده و به وبسایت من سر بزند؟ تقریبا صفر.
اما همین که این “امکان” وجود دارد خودش باعث خوشحالیست.
حقیقت این است که نمیدانیم وضعیت تا چه زمانی به همین شکل باقی خواهد ماند.
احتمالا دوباره مینویسم.
